سید مهدی شجاعی متولد 1339 در تهران می باشد از مجموعه های داستانی ایشان با نگرش ادبیات مذهبی می توان به کتب(کشتی پهلو گرفته ) (آفتاب در حجاب )( از دیار حبیب ) (شکوای سبز )(خدا کند تو بیایی ) و ( دست دعا ، چشم امید ) اشاره کرد . ایشان کتاب پدر، عشق و پسر را در سال 1383 به تالیف درآوردندکه به چاپ بیست سوم رسیده است . کتاب مورد نظر( پدر ؛ عشق و پسر) در حیطه ادبیات مذهبی به روایت اول شخص از زبان (عقاب ) اسب و مرکب علی اکبر (ع)فرزند امام حسین (ع) در ده مجلس برای لیلا بنی امره مادر محترم علی اکبر (ع) بعد از حادثه عاشورا نقل می شود؛ با درون مایع روابط عاشقانه امام حسین(ع) با علی اکبر (ع) و با نثری ساده روان و دلنشین و سراسر احساس بیان شده است موضوعات مطروحه در هر مجلس به ترتیب عبارت است از : مجلس اول: معرفی راوی مجلس دوم : تولد علی اکبر و شباهت او به پیامبر(ع) مجلس سوم : استواری پیمان علی اکبر با امام حسین (ع) مجلس چهارم : چگونگی و کیفیت سقاییت علی اکبر(ع) در کربلا مجلس پنجم : به میدان رفتن علی اکبر و ارتباط عمیق او با امام حسین(ع) مجلس ششم : رشادت های علی اکبر (ع) در کربلا مجلس هفتم: عطش و روح مقاوم علی اکبر (ع) مجلش هشتم : برگشت علی اکبر به رزم و تیر خوردن ایشان مجلس نهم : شهادت علی اکبر و ارتباط ایشان با امام حسین (ع) و زنان عاشورا مجلس دهم : اعتراف راوی به روایت تنها بخشی از مصیب کربلا از اولین لایه های زیبایی شناسانه ی کتاب می توان با توجه به نام کتاب محوریت قرار دادن شخصیت علی اکبر (ع)در کتاب اشاره کرد و پر کردن خلل اینکه علی اکبر (ع) با وجود نقش پر رنگشان در کربلا کمتربه تصویر کشیده شده اند،همچنین به روایت بکر اول شخص آن هم از زبان یک اسب با نثری سراسر احساس ازغافل گیری های ابتدای کتاب با شروعی موفق است . همخوانی طرح روی جلد با موضوع کتاب به نحوی استفاده از برائت استعلال به وسیله تصویر است به گونه ای که طرح در عین سادگی معرف راوی و روایتش می باشدو یاد آور شجاعت صلابت و زیبایی علی اکبر(ع) می باشد و پشت جلد مزین به جملاتی منتخب از ابتدای مجلس پنجم و اوج در کتاب می باشد که به درستی گزینش شده ا ست . از دیگر محسنات کتاب با توجه به هدف نویسنده فاصله گرفتن از اغراق های نا به جا و عدم بازیچه قرار دادن احساسی خواننده است و با توجه به اینکه روایت برای لیلا مادر داغدار علی اکبر نقل می شود انتقال پیغام عشق از ذکر مصیبت پیشی می گیرد تا بر دل لیلا نه تنها داغی تازه نباشد بلکه مرهمی باشد بر جگرش . از سویی ایهامی که در نام لیلا که در ادبیات فارسی جز عشق و عاشقی برایش نمی شود گفت با لیلی بنی امره و داستان عاشورا که زیبایی و عشق است از سوی نویسنده قابل تقدیر است .ریز انگاری نویسنده در انتخاب ده مجلس به تناسب دهه محرم و ضربت خوردن علی اکبر در مجلس هشتم به تناسب بزرگداشتشان در شب هشتم نیز چشمی تیز بین می طلبد . وجود عنصر تعلیق در پایان هر مجلس و ایجاد کشش برای ادامه داستان روایتی شهرزاد گونه رقم زده است به نحوی که خواننده را از مجلسی به مجلس بعد می خواند و در نهایت عنان روایت را به تعلیق به امام سجاد (ع) می سپارد .عدم تک بعدی بودن و مختص بودن داستان به یک شخصیت و به اقتضا استفاده از شخصیت ها و عناصر و رویدادها درتکمیل فلسفه ای که به صورت ساده بیان می شود پویایی خاصی به اثر می بخشد . عدم خوار انگاری دشمن ، رعایت اختصار در زبان و رعایت اقتصاد لغات ، انسانی گرایی و عقل گرایی ، و وجود اعتدال در ایجاد اوجی موفق در داستان رانیز باید به خوبی های این اثر افزود .با این همه گاهی احساس می شود که نویسنده در دام غلیان احساسات خود گاهی به اغراق رو می آورد و از مسیر خارج می گردد تا جایی که به سبب مرکب بودن راوی (عقاب)برای امامان (ع) و بزرگان به او توان درک قرآن می دهد و... و از طرفی در مواردی یک دست نبودن زبان مشاهده می شود استفاده ناگهانی از لغات فخیم و سنگین گوش خواننده را می آزارد ودر آخر ای کاش ناشر محترم جهت سرعت درانتقال منابع آنها را در پاورقی ذکر می فرمودند تا در انتها ی کتاب.