نقد کتاب شکوه پایداری
مهدى عراقى در سال 1309 در محله پاچنار تهران به دنياآمد. در دامن مادرى مومن و پدرى زحمتكش پروش يافت. دوران بالندگى اش با جنگ جهانى دوم و اشغال ايران به دست سربازان انگليسى و روسى همزمان بود. سالهاى كمبود نان و ارزاق و نفت راخوب درك كرد و همين موجب شد خيلى بيش از آنكه سن و سالش اقتضا كند با مسايل اجتماعى و سياسى روز درگير شود.
در نوجوانى با نواب صفوى آشنا شد و در 16 سالگى به عضويت سازمان فداييان اسلام درآمد. به دليل فعاليتهاى سياسى او را ازدبيرستان اخراج كردند. او اگرچه زندگى مخفيانه داشت از درس خواندن باز نماند.
در سال 1341، درجريان موضعگيرى قاطعانه امام خمينى (ره) عليه طرح انجمن هاى ايالتى و ولايتى، شيفته شخصيت ايشان شد و از آن پس، امام همواره رهبر و پيشواى او بود.
پس از ترور حسنعلى منصور، نخست وزير وقت، در زمستان سال1343 در شبى سرد و برفى ماموران شاه، كه درخانه به كمينش نشسته بودند، او را دستگير و راهى زندان كردند. 13 سال بعد، به محض آزادى براى ديدار امام (ره) به پاريس رفت و تا پيروزىانقلاب و پس از آن، همچون يارى دلسوز و فداكار دركنار امام خمينى(ره) خدمت كرد.
سرانجام، در صبحگاه چهارم شهريور 1358 بعد از 32 سال مبارزه پايدار توفيق شهادت يافت. زندگى نامه مهدى عراقى، تاريخ چهاردهه مبارزه سياسى و اجتماعى ايران را (1358 - 1320) از نگاهى خاص به نمايش مى گذارد.
این کتاب توسط مركز آفرينشهاى ادبى تدوین وبا جلدشمیز منتشر شده است.
در پایان این جلسه به سه نقد برگزیده جوایزی اهدا گردید.
کتابخانه عمومی شهید باهنر بهار با مساحت600 متر مربع درسال 1350 تاسیس و در سال 1380با 300 متر مربع زیربنا تجدید ساخت شد.