فلسفه دندان وسیب قدمتی به عمر بشریت دارد. ماجرا از جایی شروع شد که والدین گرامی ما دربهشت هوس خوردن سیب را بصورت مخفیانه کردند شواهد تاریخی در این مورد چندان موثق نیست عده ای حوا را مقصر وعده ای دیگر ادم را عامل اصلی می دانند .والدین عزیزما اگر می دانستند خوردن یک سیب چنان مناقشات عظیمی را در عالم هستی بپا می کند از خوردن که سهل است از اشامیدن نوشیدنی های بهشتی منصرف می شدند . در دادگاه عدل الهی  خداوند اغماضی را در حق بندگان نوپا خود انجام داد وبی هیچ توشه ای بسوی زمین فرستاد . هزارهای زمان هر کدام چون دوندگان ماراتن خود را به خط پایان رساندن و زمان را به دیگیری تحویل دادند. اما ما بازماندگان والدین از نوزاد بودن ودندان های خود خاطرات بسیاری داریم . نوزادی ما بسیار مضحک بود که از گفتن ان شرم داریم چون دست وپا چلفتی به معنای واقعی بودیم تا اندک اندک ان دندان هایی را که با ان دنیا ها را خواهیم خورد در دهان ما جلوه گری کردند . همیشه سیب های بزرگ را با دندان های کوچک گاز می گرفتیم ودلمان می خواست به یکباره سیب را در حلقوم مبارک جای دهیم نه دهان بزرگی داشتیم نه دندان بزرگی  گاهی اوقات دندان های زیبا ما در اثر فشار وارده بر سیب در ان باقی می ماند وبه کمک چندین دستگاه عجیب وغریب دندان وسیب را از یکدیگر جدا می کردند. روزی دریافتیم دندان ها از ما جدا می شوند در خیابان در مدرسه در خواب وبیداری ترس وجودمان در بر گرفت که بی دندان چه کنیم مادربزگ گرامی  که فرزند ارشد والدین درگذشته ما بودند امر فرمودند که دندان ها را درجایی مخفی کنیم که روزی خواهد رسید که باید تک تک دندان ها ی خود راپیدا کنیم. ما نیز چون کودک سربراهی بودیم دندان ها را درجایی قایم کردیم که پرنده ازگل هم قادر به یافتن انها نیست  .

دوباره فهمیدیم که این دندان ها شیری بودند وما در لثه های خود ذخیره ارزی داریم که همیشه دندانی برای خوردن داریم. اما بازما بی دندان شدیم روزی که فهمیدیم همه دندان های ما پوسیده شده و حتی خوردن سیب در بهبود این دندان ها کمکی نکرد . جایگزین اصلی را یافتیم اینبار دندان مصنوعی بهترین راهگشا بود .در سن پیری دیگر فکی برای نگه داشتن دندان نداشتیم من بی دندان هستم ولی سیب را بصورت اب سیب می خورم .